با اصالت زندگی کردن

به هر کجا که روی

                                           هر لحظه و هر زمان

                                    دلم همیشه برای نگاه تو تنگ است

اميد واقعا کلمه مسخره ايه!

دردهای دلم را

هیچ تصفیه خانه ای

پالایش نخواهد کرد ...

بر زمستان سیاهم

ذغال هم پوزخند می زند ...

شبی که آوای نی تو شنیدم چو آهوی تشنه پی تو دویدم

دوان دوان تا لب چشمه رسیدم نشانه ای از نی و نغمه ندیدم

تو ای پری کجائی که رخ نمی نمائی از آن بهشت پنهان دری نمی گشائی

من همه جا پی تو گشته ام از مه و مهر نشان گرفته ام

مه و ستاره درد من می دانند که همچو من پی تو سر گردانند

شبی کنار چشمه پیدا شو چو گل میان اشک من واشو

تو ای پری کجائی که رخ نمی نمائی

من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم؛

اگر از یاد تو یادی نکنم، می شکنم

دانم چرا رسوا شد این دل   

غریب وتنها وبی کس شد این دل

نمی دانم چرا از ابر گریان

نصیب ما نشد یک قطره باران

نمی دانم چرا با من چنین کرد

دل دیوانه را عا شق ترین کرد

نمی دانم چرا سبزی خزان شد

وجود خنده برما گران شد

نمی دانم چرا دلها شکسته

زمین و آسمان از هم گسسته

 نمی دانم چرا من رو فدا کرد؟؟؟؟

دل که رنیجد از کسی خرسند کردن مشکل است

شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است

کوه را با آن بزرگی میتوان هموار کرد

حرف نا هموار را هموار کردن مشکل است

عشق جفت بودنش زیباست.تنها ماندنش

 بی جاست.

قناری آزاد بودنش زیباست.در قفس زندانی

 کردنش رسواست.

رسوایی آن نه این است که در بند است

از سوز دل خواندنش پیداست...

آواز غمناک او پی یار گویاست...او هم در قفس

 بیگانه ای تنهاست...

پرستو

این هدیه یکی از دوستانم واسه من حتماْ شما هم ببینید پس بیا اینجارو کلیک کن

اشک چشمام همیشه معنای حرف های منه

                                                     صاحب قلب تو بودن توی رویای منه

یه   تبسم  کنج   لبهام ،  همه  دنیای  من

                                         چشم  تو مثل  ستاره  نور   شبهای   منه

چرا رفتی بی بهونه باز منو تنها گذاشتی

                                                    کوچه تلخ وکهنه ی تو غم شعرهای منه

توی بمبست یه چهره عشقمونو جا گذاشتی

                                                    شب ورنگ رفتن تو رنگ اشکهای منه

توی تک درخت کوچه اسممون مونده هنوز

                                                    چی میشد پیشم می موندی این تمنای منه

دوستانم این آخرین کلام من است  تو  این وبلاگ و برای وداع  آمده ام امروز جوهر قلمم به پایان رسید و دستانم قدرت نوشتن رو از دست دادن مطالبی که خونده اید تمامش حرف دلم بود  اگر حرفی زدم و شما رو رنجوندم منو ببخشید

علی مرررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررددددددددددددددد

خدايا! مرا موهبت آن عطا كنم تا به جاي آسودن به ديگران آسايش بخشم.و بجاي آنكه ديگران دركم كنند ، دركشان كنم و بجاي آنكه عشق دريافت كنم ، عشق بورزم زيرا با فراموش كردن خويش است كه مي توان به هرچيز رسيد با بخشايش است كه بخشوده مي شويم و با مردن است كه زندگي ابدي ميابيم

نمی دانم تو می دانی که انسان بودن و ماندن چه دشوار است

چه زجری می کشد آن که انسان است و از احساس سر شار است.

وقتی تو رفتی نازنين

                       آسمون دلم گرفت

                                          هوای دل ابری شدو

                                                  بارون چشمام سر گرفت

                         خدا کنه زود بگذره روزايی که نيستی پيشم

                        روزای تلخ بی کسی سرد هزينه اين دلم

به لب هایم مزن قفل خموشی

که در دل قصه ای ناگفته دارم

زپایم باز کن بند گران را

کزین سودا دلی آشفته دارم